суббота, 5 марта 2011 г.
среда, 2 марта 2011 г.
Շուշանակռիվ
ԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱ........ մեկ-մեկ ոնց եմ ուզում ինձ պատով տալ ու ծեծել, գլուխս ջարդել, մենակ նրա համար, որ անկապ տեղը նամրոտվում եմ: Տեսնես մենակ ես եմ, որ ապագայի մասին մի բան եմ մտածում որոշ հիմունքներով ու սկսում տխրել, ախր տուպոյությությունա մի այլ կարգի, ասա դու շատ գիտես ոնց կլինի? չնայած որ,ինչ-որ ներքին ձայնո ասումա, " հա բա, էլ ոնց պիտի լինի, մոտ 80/100 տենցա լինելու" :
Շուշաաաաաաաաաան, ինչպես ասում եմ թափ տուր քեզ, ոնց լինումա լինի ու փորձը ցույցա տալիս, որ դու ինչ-որ բան, եթե մտածում ես, որ հաստատ էդ պահին տենց կանես, տենց չես անում, հետևաբար չես կարա ասես տվյալ ապագուշի կատարվելու դեպքում ինչ կանես ու ինչպես ամեն ինչ կդասավորվի /ներքին ձայնոն ասումա 50/50 գիտի / :
Օ_____________________________________Օ
Կարողա կոմպի դիմաց շատ նստելուց ճառագայթվել եմ ու զառանցում եմ?
четверг, 10 февраля 2011 г.
Ընկերուշկուշկաշկա :Դ
Ընկերներ ունենալը լավ բան է չէ? Ավելի լավա, թերևս կիսվել, հանդիպել, քայլել, անկապ ծիծաղել, լիքը հիմարություններ անել, նկարվել, վազել ու վերջապես տեսնել ում մոտ ինչքան փող կա` հավաքել, մտնել մոտակա խանութ չիփս ու կոլա առնել ու նստել մի տեղ "վայելել": Համաձայնվեք ամենահամեղ բաննա ընկերներով չիփս ուտելը` փողոցի մեջտեղում:Դ Իսկ ամենալավ բանը դա ընկերներով մի 3 օրով քաղաքից դուրս գնալնա: Մոտ 2 տարի առաջ էր, որ վերջին անգամ ընկերներով գնացինք նման մի արկածի, ոչ մի բան չէի փոխի այդ մի քանի օրվա հիշողությունների հետ, ինչքան արկածներ, հիշելուց միշտ ծիծաղում եմ, հավես օրեր էին:
Հա ինչ էի ասում? :Դ Այդպես կոչված փոխանակման երևույթը կա ամեն տեղ, թե' դա լինի ընկերական շփում, թե' անծանոթ մարդուն փողոցում ժպտալ, թե' սեքսը, թե' մնացյալ ամեն ինչը: Երբեք մի բան արել եք առանց փոխանակման երևույթին հանդիպելու, երևի շատ քիչ: Ուզում ես ընկերներ ունենալ` սովորի լսել, սովորի հասկանալ, սովորի խորհուրդ տալ, սովորի առանց մի բառ արտասանելու հասկանալ: Իմ մոտ կարծես թե ստացվում է: Ինքնաբերաբար միշտ տեղերով կարող եք փոխվել` խորհուրդ տվող և ընդունող: Երբ խորհուրդ ես տալիս, պետքա համոզիչ լինես, պետքա ցույց տաս, որ դա կօգնի, որ դու տենց կանեիր, բայց ինչքան էլ շատ է պատահում, որ հենց նույն խորհուդի կարիքը դու ունես, իսկ ստացվումա դու գիտես դա, բայց... բայց նման պահերին դու հաճախ չես էլ նկատում ինչքան հեշտա իրավիճակը: Ինչքան էլ անտրամ լինես, եթե ընկերդ քեզ հիշումա ու իր տրամը լավա, ինքնաբերաբար քեզա փոխանցվում: Երբեք չեմ սիրել իմ վատ տրամադրությունը փոխանցեմ դիմացինին, չնայած մեկ-մեկ պատահումա: Իսկ կան մարդիկ միշտ են փոխանցում: Կարծում եմ սխալա, ինչու փոխանցես? եթե կարող ես իր լավ տրամադրությունը վերցնել :Դ նու մի մասը: Չգիտեմ դուք ոնց, բայց ինձ ահավոր քիչ բանա պետք դիմացինից, որ տրամս հասնի 100-ի մակարդակի: Երևի նրանիցա, որ մի 2 անգամ ժպտալուց հետո էլ բերանս չի փակվում :Դ Իսկ ձեզ չի ուրախացնում, երբ ընկերոջդ / կամ ցանկացած մեկ ուրշի/ համար մի լավ բան ես անում ու տեսնում ես իր ուրախությունը, վուուուույ, տեղ պետք չէ նույնիսկ մտածել փոխանակման երևույթի մասին, դա հրաշալի երևույթա, կոչվումա դիմացինին ուրախացնել :Դ
Միշտ վազում ենք երջանկության հետևից, նույնիսկ ծիծաղելի է: Երջանկությունը տարօրինակ ու վախենալու երևույթա: Այն միշտ կա, համա թե պետքա բռնել: Բռնում ես թե չէ, ուրիշն ես ուզում ու վազում ես ու վազում, իսկ երբ էն հինը թողնում ես հանուն նորի, ըստ իս դատարկվում ես: Պետք չէ բռնել, պետքա ընդհանուր լեզու գտնել հետը ու ինքն էլ կդառնա ընկեր: Պետքա դառնա անբաժան ընկեր: Ամենաթունդ թմրանյութերիցա :Դ Իսկ ավելի լավա սովորել աստիճաններով բարձրանալ, առանց ալարելու ու հավասարակշռությունը կորցնելու ու աշխատել ճիշտ լուսավորությամբ բարձրանալ, եթե մթությունից վախ ունեք :Դ ու ամենակարևորը, երբեք մենակ մի բարձրացեք, անտանելի բանա ու ահավոր շուտ հոգնեցնող , ըստ իս:
Եկանք այն պարզ եզրակացության, որ առանց ընկեր ոչինչ ենք, դատարկություն, ինչ ընկեր էլ լինի` կենդանի, մարդ, երևույթ, ամեն բանի հետ պետքա ընկերանալ։
Հ.Գ. ոնցա ինձ կախում, երբ մտածում եմ ինչ վերնագիր դնեմ :Դ
Հա ինչ էի ասում? :Դ Այդպես կոչված փոխանակման երևույթը կա ամեն տեղ, թե' դա լինի ընկերական շփում, թե' անծանոթ մարդուն փողոցում ժպտալ, թե' սեքսը, թե' մնացյալ ամեն ինչը: Երբեք մի բան արել եք առանց փոխանակման երևույթին հանդիպելու, երևի շատ քիչ: Ուզում ես ընկերներ ունենալ` սովորի լսել, սովորի հասկանալ, սովորի խորհուրդ տալ, սովորի առանց մի բառ արտասանելու հասկանալ: Իմ մոտ կարծես թե ստացվում է: Ինքնաբերաբար միշտ տեղերով կարող եք փոխվել` խորհուրդ տվող և ընդունող: Երբ խորհուրդ ես տալիս, պետքա համոզիչ լինես, պետքա ցույց տաս, որ դա կօգնի, որ դու տենց կանեիր, բայց ինչքան էլ շատ է պատահում, որ հենց նույն խորհուդի կարիքը դու ունես, իսկ ստացվումա դու գիտես դա, բայց... բայց նման պահերին դու հաճախ չես էլ նկատում ինչքան հեշտա իրավիճակը: Ինչքան էլ անտրամ լինես, եթե ընկերդ քեզ հիշումա ու իր տրամը լավա, ինքնաբերաբար քեզա փոխանցվում: Երբեք չեմ սիրել իմ վատ տրամադրությունը փոխանցեմ դիմացինին, չնայած մեկ-մեկ պատահումա: Իսկ կան մարդիկ միշտ են փոխանցում: Կարծում եմ սխալա, ինչու փոխանցես? եթե կարող ես իր լավ տրամադրությունը վերցնել :Դ նու մի մասը: Չգիտեմ դուք ոնց, բայց ինձ ահավոր քիչ բանա պետք դիմացինից, որ տրամս հասնի 100-ի մակարդակի: Երևի նրանիցա, որ մի 2 անգամ ժպտալուց հետո էլ բերանս չի փակվում :Դ Իսկ ձեզ չի ուրախացնում, երբ ընկերոջդ / կամ ցանկացած մեկ ուրշի/ համար մի լավ բան ես անում ու տեսնում ես իր ուրախությունը, վուուուույ, տեղ պետք չէ նույնիսկ մտածել փոխանակման երևույթի մասին, դա հրաշալի երևույթա, կոչվումա դիմացինին ուրախացնել :Դ
Միշտ վազում ենք երջանկության հետևից, նույնիսկ ծիծաղելի է: Երջանկությունը տարօրինակ ու վախենալու երևույթա: Այն միշտ կա, համա թե պետքա բռնել: Բռնում ես թե չէ, ուրիշն ես ուզում ու վազում ես ու վազում, իսկ երբ էն հինը թողնում ես հանուն նորի, ըստ իս դատարկվում ես: Պետք չէ բռնել, պետքա ընդհանուր լեզու գտնել հետը ու ինքն էլ կդառնա ընկեր: Պետքա դառնա անբաժան ընկեր: Ամենաթունդ թմրանյութերիցա :Դ Իսկ ավելի լավա սովորել աստիճաններով բարձրանալ, առանց ալարելու ու հավասարակշռությունը կորցնելու ու աշխատել ճիշտ լուսավորությամբ բարձրանալ, եթե մթությունից վախ ունեք :Դ ու ամենակարևորը, երբեք մենակ մի բարձրացեք, անտանելի բանա ու ահավոր շուտ հոգնեցնող , ըստ իս:
Եկանք այն պարզ եզրակացության, որ առանց ընկեր ոչինչ ենք, դատարկություն, ինչ ընկեր էլ լինի` կենդանի, մարդ, երևույթ, ամեն բանի հետ պետքա ընկերանալ։
Հ.Գ. ոնցա ինձ կախում, երբ մտածում եմ ինչ վերնագիր դնեմ :Դ
вторник, 25 января 2011 г.
Ներվային հոգնածություն
Արդեն մոտ 7 օր է կարգին չեմ քնել, արթնանում եմ շատ ուշ, քնում եմ շատ ուշ, իբր պարապում եմ, ամեն օր սուրճի հսկայական պաշարներ եմ հուպ տալիս: Անվերջանալի դեղեր, հակառակի նման հենց քննություննրի շրջանում բացվեց դեղերի ընդունման շրջանը:Առավոտվա դեղը խառնում եմ գիշերվա դեղի տեղն եմ խմում, արթնանում եմ, հազիվ գտնում եմ դեղը, խմում ու քնում, էլի արթնանում մի կտոր հաց եմ ուտում ու էլի դեղ խմում, պարապում եմ իբր, հետո էլի դեղ, հետո քնելուց արաջ զզվելի պրոցեդուրաներ ու անհագիստ քնել: Անվերջանալի խառը երազներ, ամենօրյա գլխացավ, ամեն մի մանրուքից ներվայնանալ, ու ժամանակ վատնել երազելով ու քնին տրվելով: Մնաց 2 օր ու մասմաբ հանգստին կտրվեմ, չնայած որ բուժումս կավարտվի 7 օրից ու նորից պետքա գնամ բժշկի + լրացուցիչ դասեր, նոր սինոփսիսյան ծրագրերի ուսուցանում: Հոգնել եմ, զգում եմ էլ չեմ կարողանում: Ներվերիս հետ էլ չգիտեմ ինչ անեմ, հա ընդունում եմ, որ ես եմ որոշում երբ ներվայնանամ, բայց ինչ անեմ, որ ամեն մի հիմարությունից ներվերս խախտվում են: Նույնիսկ ներվայնանում եմ մեգահոգատար բժշկիցս, ոնց քցում-բռնում եմ էս մեկին մաման շատա փող տալիս, համարյա ամեն օր զանգումա, հարցնում ամեն մի մանրուքի մասին ու հա ասում, որ ինձ թուլացած պահեմՕ__Օ դե արի ու մի ներվայնացի :Դ Հա ներվային եմ և ինչ? Հարբել եմ ուզում, էն կարգի, որ ամեն ինչ շուջս պտպտվի, ոչ մի բան չհասկանամ, հաջորդ օրը ոչ մի բան չհիշեմ: Ժող., 2 օրից ովա գալիս հառռռռռբելու? Եթե ոչ ոք չլինի, մենակ կհարբեմ, կծխեմ մի կուշտ ու կքնեմ մի 24 ժամ: Ու առհասարակ ինձ հանգիստ թողեք, ուզում եմ կատարյալ հանգիստ, եթե պետքա ինձ ներվայնացնեք ու խանգարեք ինձանից հեռու գտնվեք....ինչքան հնարավորա հեռու:/
среда, 19 января 2011 г.
ոչ մի բան
Հմ, էսօր տարօրինակ տրամադրությամբ եմ արթնացել, չնայած երևի օրվա երկրորդ կեսին տրամադրությունից բան չմնաց: Երևի ցավալի փաստա, բայց ես միօրինակ բաներ տանել չեմ կարողանում, սիրում եմ ռիթմ, շարժում, իսկ վերջերս ձանձրանում եմ, միգուցե ինձ շրջապատել եմ ոչ ճիշտ մարդկանցով / խնդրում եմ սխալ չհասկանալ, բոլորնդ էլ լավն եք/ : Միշտ , երբ ուզում եմ ինչ-որ մի բանից հեռու մնամ, ուղղակի ջնջեմ, մտածում եմ, իսկ ինչ լցնեմ դրա փոխարեն? ու չգտնելով հարմար բան` թողնում եմ նույնը, ոնց քցում բռնում եմ շատ անկապ քայլա, պետքա ուղղակի հեռանալ ու չփնտրել դրան փոխարինող մի բան, այլ լրիվ ուրիշ զգացողությունների հետևից վազել, հասնել, բռնել ու հոտը զգալ, պետքա քայլել քամու ուղղությամբ, որ հեշտ լինի, բայց ես միշտ սիրել եմ հակառակ գնալ, փոքր ժամանակ զուտ հակառակվելու համար, իսկ հիմա չգիտեմ թե ինչի: Խառնա, բայց միապաղաղ, տեսնես մի օր կհանդիպեմ մեկին ով ինձ կհասկանա մինչև վերջ, ես էլ իրեն, բավական դժվար բան են` հասկանալ և հասկացվել: Իսկ մինչև վերջ հասկացվել ու հասկանալ, երևի երբեք չի լինում: Միգուցե մենակություն եմ զգում դրա համար եմ էմոցիոնալ դիմակ հագել: Ուֆ, հա էլ միապաղաղա եղել, միշտ մենակ, միշտ ոչ այնտեղ ուր պետքա ու ներվային, ներվային, ներվային: Ինձ քչից շատից ճանաչելով կարող եմ հստակ ասել, որ վաղը էս գրածը կարդալուց կմտածեմ ջնջելու մասին: Ինչպես ասում են` կարգավիճակ: բոլորից ձանձրացած ու ամեն ինչից:
Подписаться на:
Сообщения (Atom)